Tıp

Kalp ve Akciğer Naklinin Babası: Vladimir Petrovich Demikhov

Vladimir Petrovich Demikhov 1955 yılında sağlıklı bir köpeğin boynuna yavru bir köpeğin kafasını ameliyat ile dikti. Ameliyat başarılı oldu. Yavru köpek uyaranlara tepki veriyordu. Hatta bazen nakledildiği köpeğin kulağını ısırıyordu. Büyük köpek boynuna dikilen yavru köpeğin kafasından rahatsız olmuş gibi görünmüyordu. Bu deneyde kullanılan köpek 6 gün sonra yaşamını yitirdi.

Sovyetlerin Frankenstein doktoru olarak anılan Demihhov tıp camiasını ilk kez şaşırtmıyordu. Demikhov 1937 yılında henüz bir öğrenciyken yine bir köpeğe yapay kalp takmıştı ve köpek 5 saat yaşayabildi. Mezun olduktan sonra da araştırmalarına devam etti. Kediler ve köpekler üzerinde başarılı kalp, akciğer, karaciğer ve böbrek nakilleri gerçekleştirdi. Bu hayvanlardan bazıları 5 saat, bazıları 1 ay, bazıları ise 2-7 yıl hayatta kalmayı başardı.

Demikhov’un yaptığı deneyler duyulmaya başlayınca araştırmalarda etik konusu tartışılmaya başlandı. Demikhov ise “Deneylerimizin nihai amacı, insanlarda kalbin ve diğer organların naklini mümkün kılmaktı” diyerek insanlığa hizmet etmeye çalıştığını söylüyordu.

1960 yılında Demikhov, ‘Hayati Organların Deneysel Transplantasyonu’ adlı kitabını yayınladı ve burada farklı yaklaşımları ve cerrahi teknikleri ayrıntılı olarak anlattı. Kısa süre sonra kitap birçok batı ülkesinde tercüme edildi ve yayınlandı. Bu eser uzun bir süre organ ve doku nakli alanında tek kaynak olarak kaldı.

1962 yılında Güney Afrikalı kalp cerrahı Doktor Christiaan Barnard: “Bunu Ruslar yapabiliyorsa, biz de yapabiliriz. ” dedi. Aynı gün öğleden sonra, bir köpeğin kafasını başka bir köpeğe naklederek deneyi tekrarladı. Köpek birkaç gün hayatta kaldı.

Christiaan Barnard daha sonra kafa travmasından ölen bir insandan dünyanın ilk başarılı insandan insana organ naklini gerçekleştirecekti.

Barnard, Demikhov için “Kesinlikle olağanüstü bir adamdı, tüm araştırmaları ekstrakorporeal dolaşımdan önce yapmıştı. Kalp ve akciğer naklinin babası varsa bu ünvanı Demikhov hak ediyor” demiştir.

Demikhov’un başarısı kendi ülkesi Sovyetler birliğinde dahi anlaşılamadı. Ancak 1998’de öldükten sonra “Vatan İçin Hizmet Emri” ile ödüllendirildi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Kaynak